تقوا در کلام آیت الله حسن زاده آملی
؛✨﷽
اگر بناست دلی کانون محبت خدا باشد
باید این دل از کینه، طمع حسد
آز، افکار وسوسه گونه، از تمنّیاتِ
نفسانی شهوانی خالی شود.
باید ”سعـــــی“ شود!
.. جناب موسی!
خانهٔ من را پاک کن! تمیز کن!
می خواهم بیایم داخلش ساکن شوم
موسی ﴿؏﴾ گفت:
خدایا! نفهمیدم! خدایا ببخشید
آدرس این خانه را ما نداریم!
منظورِ شما کجاست؟
مگر شما خدایا!
خانه ای می خواهید؟
.. جنـــاب موســــی!
منظورم قـღـلبتــ بود!
جایی که مــღــن خانـه می کنـم
قـَღـــلبــِ انســانِ مـؤمن است!
❀دل حَــــرَمِ خُـــღـــداستــ ❀
پــــس جـــز
❀ܟܿـُـــــღــــܥߊ❀
را در
❀حــَــرَمِ ܟܿــُـღــــܥߊ❀
مَنِشـــــــان!
؛
.. وَ زَكـــــاةً وَ كَـــانَ تَقِيّــــاً
این جناب یحیی ﴿؏﴾؛
کــــانَ تَقیّـــــاً!
_ اگر محبتی، طهارتی به دل بیاید
آثارش کجا باید دیده شود؟
+ در رفتـار، مراودات و اعمـال.
که می شود: تقــــــوا!
لازمهٔ تقوا این است که انسان
با “”تأمّــل و دقّـــت“ قدم بردارد.
بی پروا و گستاخانه هر چیزی
را نمی خواهد تجربه کند!
هرچند در بعضی مکاتبِ فکری
مبنا بر این است که انسان هرچیزی
را باید تجربه کند، بعد بگوید
بد است یا خوب! یعنی همان
تجربه گرایی، Empiricism.
خُب اگر انسان، بی باکانه بخواهد
هر چیزی را تجربه کند.. بعد یک
تجربه هایی است که دیگر نوبت
به تجربه های بعدی برای انسان
نمی گذارد که..!!
مثلاً اگر کسی خواست تجربه کند
که فلان چیز خوب است یا بد
و آن را خورد و بعد اُوِردوز کرد!!
که این دیگر تجربه برای بعدی
نمی گذارد برای او!!
”عقــــل“ کارش همین است
که بیاید مچ انسان را از این
تجربه های غلط و خطا بگیرد
اینها لازمهٔ تقواست.
متقــــی کسی است که
در ارتباط با خدا و با خلق
و با طبیعت، موازین تقوا
را پیاده می کند.
؛
پس یحیی ﴿؏﴾ ۵ ویژگی داشت:
●مخاطبِ خداست مستقیماً؛
پاسدارِ کتاب است با تمام قوّت؛
”قوّتِ نظر و قوّتِ عمل“.
● حکـــمت و نبــــوّت دارد.
● سینهٔ او سراپردهٔ
؏ـܢܚ݅ــღــق ܟܿـღـܥߊܢܚࡅ߳ــــ
و بی قرار!
● و زکـــــات، طــــهارت
در این جان فرو رفته است.
● رفتارِ او هم بر موازینِ تقواست.
؛
تا اینجا هر چه گفته شد
در مورد خدا بود!..
؛
وَ بَرًّا بِوَالِدَيْهِ..
اینجا، ویژگی های دیگرِ
یحیی﴿؏﴾ می آید به بُعدِ:
مردمی اش، در ارتباط با خلق!
آن، در ارتباط با خـــــدا بود
این، ارتباط با خــــــلق :
وَ بَرّاً بِوالِدَيهِ وَ لَمْ يَكُنْ جَبَّاراً عَصِيّاً
و به پدر و مادرش نیکوکار بود
و سرکش و نافرمان نبود!
منتها این ارتباط با خلق را قرآن
از کجا شروع می کند؟
از پدر و مادر!
بعد با بقیهٔ خلق!
؛ ✨؛
هزار و یک کلمه
مُنیب