یاری گر شهید ابراهیم هادی

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
45 جنایات آمریکا…در دوخط
چرا مرگ بر آمریکا
- آمریکا سال 2003 پس از اشغال عراق، برای فلج کردن مغز و آینده آن کشور، صدها نخبه و دانشمند عراقی را با شکنجه و جوخه‌های ترور سیا قتل‌عام کرد!
30- آمریکا سال 1980 برای متوقف کردن جهش علمی مصر، «یحیی المشد» مغز متفکر و دانشمند بزرگ هسته‌ای این کشور را در پاریس ترور کرد!
31- آمریکا 184 کودک مدرسه گورلا در میلان را زیر آوار بمب‌های B-24 مدفون کرد، 1400 دانش‌آموز شیرویامای ناگاساکی را با بمب اتم سوزاند و 80 نوجوان باجور پاکستان را با موشک هِل‌فایر به خاکستر تبدیل کرد.
32- آمریکا 504 زن و کودک را در دهکده «مای‌لای» ویتنام به رگبار بست، 408 زن و کودک پناهگاه «عامریه» بغداد را با بمب‌های سنگرشکن ذوب کرد و 93 کودک روستای «گرانای» افغانستان را با بمب‌افکن‌های B-1B تکه‌تکه کرد.
33- آمریکا خیابان خام‌تین ویتنام را با بمب‌افکن‌های B-52 شخم زد، 36 هزار خانه مردم فلوجه عراق را با فسفر سفید به خاکستر تبدیل کرد و خانه‌های مسکونی سوردولیتسای صربستان را موشک‌باران کرد.
34- آمریکا با دستور مستقیم آیزنهاور پیکر پاتریس لومومبا را در اسید حل کرد، با کودتای نظامی کاخ ریاست‌جمهوری سالوادور آلنده را به آتش کشید و هواپیمای ژنرال توریخوس را در آسمان منفجر کرد.
35- آمریکا صومعه مونته کاسینو را با 1400 تن بمب خاکستر کرد، صومعه راکوویتسای صربستان را با موشک‌های تاماهاوک هدف گرفت و معابد باستانی کامبوج را با B-52 در هم کوبید.
36- آمریکا دژ کهن اینتراموروس فیلیپین را با توپخانه سنگین ویران کرد، معابد کهن مای‌سون ویتنام را با B-52 شخم زد و زیگورات 4000 ساله اور در عراق را به رگبار بست.
37- آمریکا شالیزارهای ویتنام را با سم شیمیایی عامل آبی سوزاند، سدهای کشاورزی توکسان کره را با بمب‌های 1000 پوندی شکافت و سیلوهای غلات سوریه را خاکستر کرد.
38- آمریکا نیروگاه‌های صربستان را با بمب‌های گرافیتی از کار انداخت، 28 نیروگاه سراسری عراق را با تاماهاوک خاکستر کرد و نیروگاه برق‌آبی «سوئی‌هو» کره را با 500 سورتی پرواز جنگنده‌های خود در هم کوبید.
39- آمریکا تصفیه‌خانه‌های آب بغداد را با موشک‌های تاماهاوک فلج کرد، لوله‌های آبرسانی هاوانا را با عملیات بمب‌گذاری سیا منفجر کرد و شبکه آب «الچوریلو» در پاناما را با بالگردهای آپاچی به آتش کشید.
40- آمریکا 400 بیمار را در بیمارستان دانشگاه فیلیپین با توپخانه قتل‌عام کرد، کلینیک نزال فلوجه را با بمب‌های 500 پوندی بر سر مردم خراب کرد و زایشگاه بیمارستان میشوویچ صربستان را به موشک بست.
41- آمریکا آمفی‌تئاتر آناتومی دانشگاه بولونیای ایتالیا را ویران کرد، دانشگاه ناصر لیبی را زیر بمب گرفت و پلی‌تکنیک هانوی را با B-52 شخم زد.
42- آمریکا بیش از 450 دانشمند عراقی را با جوخه‌های ترور از بین برد، متخصصان موشکی و هسته‌ای مصر را هدف قرار داد و نخبگان آمریکای لاتین را در عملیات کندور کشت.
43- آمریکا سالن کوکوگیکان توکیو را با ناپالم سوزاند، استادیوم رقه را با بمب‌های 2000 پوندی بر سر پناه‌جویان آوار کرد و زمین چمن فلوجه را به مدفن 500 کشته تبدیل کرد.
44- آمریکا اسقف اعظم اسکار رومرو را با تک‌تیرانداز پای محراب کلیسای السالوادور به رگبار بست، 6 کشیش دانشگاه آمریکای مرکزی را تیرباران کرد و در عملیات تروریستی فونیکس ویتنام صدها راهب بودایی را اعدام صحرایی کرد.
45- آمریکا 370 معاهده صلح با بومیان قاره خود را پاره کرد، توافق 1954 ژنو را برای سوزاندن ویتنام پایمال کرد و با نقض ده‌ها پیمان حیاتی بین‌المللی، بی‌قانونی را به جهان تحمیل کرد.

45 داستان 2خطی از جنایات شنیده‌نشده آمریکا
استاد راجی

فریاد «مرگ بر آمریکا» نه یک شعار هیجانی، بلکه خشم انباشته ملت‌ها به هزار و یک دلیل تاریخی است که تنها یکی از آن‌ها، کارنامه سیاه و جنایات حیرت‌آور این رژیم علیه بشریت است. کافی است نگاهی به این برگ‌های خونین تاریخ بیندازیم تا بفهمیم چرا نام آمریکا در حافظه جهان با کشتار بی‌پناهان، غارت منابع و ترور آزادی‌خواهان گره خورده است:
- آمریکا سال 1945 در ناگاساکی، بمب اتم را فقط در فاصله 500 متری دبستان شیرویاما منفجر کرد تا در یک چشم‌به‌هم‌زدن 1400 دانش‌آموز پودر و خاکستر شوند!
2- آمریکا سال 1944 در میلان ایتالیا، دبستان گورلا را با بمب‌های 500 پوندی بمب‌افکن‌های B-24 بر سر 184 کودک دانش‌آموز آوار کرد!
3- آمریکا سال 1991 در بغداد، برای ایجاد رعب و وحشت در دل مردم، با بمب‌های سنگرشکن 408 زن و کودک مظلوم پناه‌گرفته در پناهگاه عامریه را زنده‌زنده سوزاند و خاکستر کرد!
4- آمریکا سال 1972 در ویتنام، برای شکستن اراده مردم، خیابان مسکونی خام‌تین هانوی را با بمباران فرشی B-52 به تلی از خاکستر تبدیل کرد؛ 534 خانه را با خاک یکسان کرد و صدها زن و مرد بی‌گناه را کشت!
5- آمریکا سال 1906 در فیلیپین، 600 زن و کودک پناه‌گرفته در دهانه آتشفشان «بود داجو» را با آتش سنگین توپخانه و رگبار مسلسل به خاک و خون کشید و حتی مجروحان را با خنجر و سرنیزه تکه‌تکه کرد!
6- آمریکا سال 2004 در فلوجه عراق، برای سرکوب مقاومت مردم، محله‌های مسکونی را با بمب‌های فسفر سفید بر سر زنان و کودکان مردم به آتش کشید؛ 36 هزار خانه را تخریب کرد و 200 هزار نفر را آواره ساخت!
7- آمریکا سال 1998 در سودان، کارخانه داروسازی الشفاء را با موشک‌های کروز تاماهاوک پودر کرد تا نیمی از توان دارویی یک ملت را در یک لحظه نابود کند!
8- آمریکا سال 1953 در کره شمالی، برای تحمیل قحطی و گرسنگی به مردم، سدهای کشاورزی را با بمب‌های سنگین 1000 پوندی با خاک یکسان کرد!
9- آمریکا سال 1962 در ویتنام، برای تحمیل قحطی و گرسنگی، 1 میلیون هکتار شالیزار برنج را با سم شیمیایی «عامل آبی» سوزاند و تباه کرد!
10- آمریکا سال 1968 در جزیره دیه‌گو گارسیا، فقط برای ساختن پایگاه نظامی بمب‌افکن‌های خود، حیوانات اهلی روستاییان را با دود خفه کرد و همه مردم بومی را با کشتی در جزیره‌های دورافتاده آواره ساخت تا از گرسنگی و بیماری بمیرند!
11- آمریکا سال 1945 در ناگاساکی، بمب اتم را دقیقاً در 500 متری کلیسای اوراکامی، یعنی بزرگ‌ترین مرکز عبادت مسیحیان شرق آسیا، منفجر کرد و 8500 انسان در حال نماز و دعا را خاکستر ساخت!
12- آمریکا سال 1973 در شیلی، برای غارت معادن مس، کاخ ریاست‌جمهوری لاموندا را به توپ و بمب بست و «سالوادور آلنده» رهبر استقلال‌طلب شیلی را به قتل رساند!
13- آمریکا سال 1961 در کنگو، برای تصاحب معادن اورانیوم و مس، با دستور مستقیم آیزنهاور «پاتریس لومومبا» رهبر آزادی‌خواه کنگو را تیرباران کرد و جسد او را در اسید سولفوریک حل کرد تا صدای استقلال آفریقا برای همیشه خاموش شود!
14- آمریکا سال 1987 برای نابود کردن استقلال و خودکفایی بورکینافاسو، «توماس سانکارا» معروف به چه‌گوارای آفریقا را ناجوانمردانه ترور کرد!
15- آمریکا سال 1975 برای غارت بی‌دردسر منابع آمریکای لاتین، با پروژه شیطانی «کندور» سازمان سیا هزاران نخبه، روشنفکر و دانشمند این کشورها را به گلوله بست!
16- آمریکا سال 1976 در بولیوی، برای چپاول معادن قلع که ملی شده بود، با عملیات «کندور» توسط سازمان سیا، «خوان خوزه تورس» رهبر استقلال‌خواه را ترور کرد!
17- آمریکا سال 1980 در السالوادور، برای خاموش کردن فریاد حق‌طلبی، قلب اسقف رومرو، پیشوای آزادی‌خواه و پناه محرومان این کشور را درست در میان محراب عبادت کلیسا با گلوله شکافت!
18- آمریکا سال 1981 در پاناما، فقط برای اینکه کنترل شاهراه آبی کانال پاناما را در دست بگیرد، هواپیمای «عمر توریخوس» رهبر ضدامپریالیست این کشور را در آسمان منفجر کرد!
19- آمریکا سال 1999 در صربستان، محله مسکونی سوردولیتسا را با موشک‌های هدایت‌لیزری بر سر خانواده‌ها آوار کرد؛ بیش از 50 خانه را پودر کرد و 20 غیرنظامی از جمله 12 کودک خردسال را تکه‌تکه کرد!
20- آمریکا سال 2003 در فلوجه عراق، اعتراض دانش‌آموزان به اشغال مدرسه القائد را با رگبار تیربار سنگین پاسخ داد و نزدیک 100 نوجوان و اهالی آن محله را به خاک و خون کشید!
21- آمریکا سال 2004 در فلوجه عراق، کلینیک درمانی نزال را با بمب‌های 500 پوندی بر سر پزشکان و بیماران خراب کرد تا 28 نفر از کادر درمان و ده‌ها بیمار در خون بغلتند!
22- آمریکا سال 1945 در فیلیپین، برای اشغال مانیل، بیمارستان دانشگاه را با توپخانه سنگین بر سر 400 بیمار بی‌دفاع آوار کرد!
23- آمریکا سال 1972 در ویتنام، برای نابودی مراکز علمی، دانشگاه پلی‌تکنیک هانوی را با بمباران سنگین بمب‌افکن‌های B-52 با خاک یکسان کرد!
24- آمریکا سال 1999 در صربستان، دانشگاه شهر نیش را زیر رگبار بمب‌های خوشه‌ای به خون کشید تا صدای علم و دانشگاه را خاموش کند!
25- آمریکا سال 2003 مقر کمیته المپیک عراق و مجتمع ورزشی بغداد را با موشک‌های کروز تاماهاوک به خاکستر تبدیل کرد تا امید و آینده جوانان آن کشور را بسوزاند!
26- آمریکا سال 1999 در صربستان، مجموعه ورزشی تاشمایدان و زمین‌های بازی شهر نیش را زیر موشک‌های کروز گرفت و ده‌ها انسان بی‌گناه را به شهادت رساند!
27- آمریکا سال 1989 در پاناما پس از بمباران استادیوم ملی «خوان دموستنس»، آنجا را با تانک شخم زد و زمین بازی را به بازداشتگاه شکنجه مخالفان تبدیل کرد!
28- آمریکا سال 2003 پس از اشغال عراق، برای نابودی ریشه‌های علمی آن کشور، دانشگاه‌های موصل، تکریت، انبار و بغداد را زیر باران بمب‌های جنگنده‌های خود با خاک یکسان کرد!
29- آمریکا سال 2003 پس ازاشغال عراق، برای فلج کردن مغز و آینده آن کشور، …
ادامه دار

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
📖🕊داستان راستان 🕊📖

🕊️ آرامش واقعی چیست؟

پادشاهی جایزه‌ای بزرگ برای هنرمندی تعیین کرد که بتواند مفهوم آرامش را به زیباترین شکل به تصویر بکشد.
نقاشان بسیاری آثار خود را به قصر فرستادند. بعضی، غروب دل‌انگیز خورشید را نقاشی کرده بودند؛ بعضی دیگر رودهای آرام، کودکانی شاد در میان چمنزارها، رنگین‌کمان‌های زیبا و قطرات شبنم روی گلبرگ‌های گل سرخ را به تصویر کشیده بودند.
پادشاه همهٔ تابلوها را با دقت بررسی کرد، اما در نهایت دو اثر را برگزید.
تابلوی اول منظره‌ای زیبا و آرام از دریاچه‌ای بود که تصویر کوه‌های بلند و آسمان آبی در آب آن منعکس شده بود. ابرهای سفید و کوچک در آسمان دیده می‌شدند و در گوشه‌ای از دریاچه، خانه‌ای کوچک با پنجره‌ای باز قرار داشت. دود از دودکش خانه بلند می‌شد و حس دل‌نشین یک زندگی آرام را به بیننده منتقل می‌کرد.
تابلوی دوم نیز کوهستانی را نشان می‌داد، اما هیچ نشانی از زیبایی و آرامش معمول در آن نبود. کوه‌ها ناهموار و قله‌هایشان تیز و دندانه‌دار بودند. آسمان تیره و ترسناک بود و ابرهای سیاه، گویی در آستانهٔ فرو ریختن بارانی سیل‌آسا و رعدوبرقی سهمگین بودند. باد و طوفان همه‌جا را فرا گرفته بود.
این تابلو با هیچ‌یک از آثار دیگر شباهتی نداشت.
اما اگر کسی با دقت بیشتری به آن نگاه می‌کرد، در میان صخره‌های تیره و شکاف سنگی کوچکی، پرنده‌ای را می‌دید که لانه کرده بود. جوجه‌گنجشکی کوچک، در دل آن طوفان سهمگین، آرام و بی‌هراس در لانه‌اش نشسته بود.
پادشاه درباریان را فراخواند و اعلام کرد که برندهٔ جایزه، نقاش تابلوی دوم است.
همه با تعجب پرسیدند:
«چرا این تابلو را انتخاب کردید؟ در تابلوی اول همه‌چیز آرام و زیباست؛ اما در دومی، اثری از آرامش دیده نمی‌شود!»
پادشاه پاسخ داد:
«آرامش واقعی به معنای نبودن مشکلات، زندگی در مکانی بی‌سروصدا یا سپری کردن روزهایی بدون سختی نیست. آرامش حقیقی آن است که حتی در میان طوفان حوادث، بتوانیم آرامش قلبمان را حفظ کنیم؛ درست مانند آن جوجه‌گنجشک کوچک که در دل صخره‌ها، میان غرش طوفان، آسوده در لانه‌اش نشسته است.»

🌱 گاهی آرامش به معنای آرام شدن طوفان نیست؛ بلکه به معنای پیدا کردن پناهگاهی در قلب خود است، حتی وقتی طوفان همچنان می‌وزد.

@Islamicethicsnab در اeتا

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

شفاعت قرآن کریم
آیت الله محمد مهدی میر با قری

روایات متعددی داریم که قرآن در قیامت و در محشر وارد می شود و شفاعت می کند. روایت اول کتاب القرآن کافی، تطورات قرآن در قیامت را توضیح می دهد، که قرآن در چه سیماهایی در می آید. در سیمای مومنین ظاهر می شود، از صف مومنین عبور می کند و همه می بینند که نور ایمان در او هست ولی از ما بالاتر است! می گویند این مومن بالاتری است، لابد از شهداست. بر صف شهداء عبور می کند، می گویند نور شهادت نیز دارد. می گویند از ما بالاتر است، لابد جزو شهدای بحر است. بر شهدای بحر عبور می کند، می گویند نه؛ از ما بالاتر است، لابد جزو انبیاست. بر انبیاء عبور می کند، می بینند نور نبوت دارد، ولی او را نمی شناسند. آن گاه محضر رسول خاتم صلی الله علیه و آله و سلم می آیند و می پرسند: این وجود نورانی چه کسی است که ما نمی شناسیم؟ حضرت می فرمایند: کتاب الهی است؛ قرآن است. سپس پای عرش الهی می آید و شروع به شفاعت کردن می کند -که داستان شفاعتش در آن حدیث آمده- پس این کتاب الهی است. اگر کسی با این کتاب راه برود، روز قیامت شفاعت می شود.

در روایتی حضرت فرمودند که قرآن می گوید: خدایا! اینها روز و شب خود را با من و با تشنگی و روزه داری و عبادت به سر آوردند؛ اینها به وسیله من به امام هدایت شدند. و بعد شفاعت می کند. خدای متعال حُله های بهشتی به آنها می پوشاند و با جلالت وارد بهشت می شوند. از خدا درخواست می کند که بیش از این به آنها عنایت کند و خداوند باز هم به آنها عطا می نماید. این کتاب، کتاب هدایت و ذکر است. در آیات قرآن، ذکر به قرآن نیز تطبیق شده است؛ هم به قرآن تطبیق شده، هم به وجود مقدس نبی اکرم و هم مکررا به اهل بیت. این ذکر الهی، این هدایت الهی، که نازل می شود، با همه انبیاء هم بوده؛ کتب همه انبیاء نازله قرآن است « مُهَیْمِناً عَلَى کُلِّ کِتَابٍ أَنْزَلْتَهُ »(8) یعنی هر کتابی به پیامبری دادند، نازله این کتاب است. پس این یک جریان هدایت است، درست هم هست.

«أَتَتْکَ آیَاتُنَا»، قرآن به شما رو آورد و شما از قرآن رو برگرداندید، « وَ کَذَلِکَ الْیَوْمَ تُنْسَى » نسیان، موجب نسیان کتاب الهی می شود؛ کتاب ما را فراموش می کند و در قیامت رهایمان می سازد. ما قرآن را ترک کردیم، قرآن نیز ما را ترک می کند. مجازات ترک قرآن در عالم ارض، این است که قرآن در عالم قیامت ما را رها می کند. وقتی این ذکر و این هدایت ما را رها کرد، در وادی تاریکی و ظلمت و عمایه می رویم، قلبمان در وادی ضنک قرار می گیرد و چشم ظاهری مان را نیز می گیرند؛ در ضنک مطلق و تنگنا هستیم.

همین آیات، به امام نیز تفسیر شده است که روایت آن را خدمت شما عرض می کنم. روایت را مرحوم کلینی در کتاب شریف کافی، در کتاب الحجه نقل کرده اند؛ ابی بصیر از امام صادق سلام الله علیه نقل می کند در ضمن همین آیات، « فِی قَوْلِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ مَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِکْرِی فَإِنَّ لَهُ مَعِیشَةً ضَنْکاً » این ذکر چیست؟ « قَالَ یَعْنِی بِهِ وَلَایَةَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ »(9) اگر کسی از این ولایت رویگردان شود، عیش او، عیش ضنک است؛ پس وادی ذکر، وادی ولایت حضرت می باشد و کلمه ذکر خود حضرت هستند. اعراض از ذکر، یعنی روی گرداندن از وادی ولایت حضرت. سوم ندارد؛ وادی ولایت حضرت، وادی نور است، وادی هدایت و ایمن است، اگر از این وادی پایت را بیرون گذاشتی، وادی ولایت شیطان است و دیگر محیط امنی نیست. می شود محیط ضنک، « وَ نَحْشُرُهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ أَعْمى قَالَ یَعْنِی أَعْمَى الْبَصَرِ فِی الْآخِرَةِ أَعْمَى الْقَلْبِ فِی الدُّنْیَا عَنْ وَلَایَةِ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ »، همان طور که در دنیا دیده دل او به ولایت حضرت باز نشد، در قیامت چشم او گرفته می شود.چشم ظاهری و باطنی.

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم

پرسش: اگر دعا و توسل بر درمان بیماری و رفع گرفتاری مؤثرند، چرا برخی از بندگان مقرب خدا و اهل‌بیت (علیهم‌السلام) برای رفع بیماری یا شهادت خود از این ابزار استفاده نکردند؟
پاسخ:
برای درک این مسئله، توجه به سه محورِ کلامی و قرآنی ضروری است:
1. نظام عالم بر پایه «اسباب و علل» است
نظام جهان هستی بر اساس «اسباب و مسببات» آفریده شده است. انبیاء و امامان (ع) با اینکه به اذن خدا از مقامات والایی برخوردار بودند، اما مأمور نبودند که برخلاف سنت‌های جاریِ عالم طبیعت زندگی کنند. پیامبران و امامان می‌خوردند، بیمار می‌شدند، زخمی می‌شدند و پیر می‌شدند؛ چرا که آنان «الگوی بشر» هستند. اگر قرار بود با یک دعا از تمام محدودیت‌های جسمانی و مرگ رها شوند، سنت «دارالابتلاء بودنِ دنیا» و الگو بودنِ آنان معنای خود را از دست می‌داد.
(أَبَى اللَّهُ أَنْ یُجْرِیَ الْأُمُورَ إِلَّا بِأَسْبَابِهَا)
2. مقامِ تسلیم و رضا؛ قله‌ی بندگی
دعا و توسل، ابزاری برای عبودیت و اتصال به خداست، نه ابزاری برای تحمیل اراده‌ی شخصی بر پروردگار. اولیای خدا بیش از هر کس تسلیم اراده و حکمت الهی‌اند. وقتی زمانِ رحلت یا شهادتِ معصومی فرا می‌رسد، «رضایت به قضاء الهی» و اشتیاق به لقای پروردگار، بالاترین مرتبه بندگی است.
همان‌طور که سیدالشهدا (ع) در گودال قتلگاه فرمودند:
«إِلَهِی رِضاً بِقَضَائِکَ وَ تَسْلِیماً لِأَمْرِکَ»
3. مصلحتِ برتر در «سنت امتحان»
دعا قطعاً در تغییر سرنوشت (رفع بلاها و تغییر اجل‌های غیرحتمی) مؤثر است، اما استجابت آن «مشروط به حکمت الهی» است. گاهی ابتلا به بیماری یا سختی، برای تکامل روح، رفعت درجات یا پیاده شدن سنت امتحان الهی است. در این صورت، برداشته شدن بلا با حکمتِ تربیتِ روح در تعارض است.
بنابراین، اگر در مواردی دعای آن‌ها برای رفع بلا مستجاب نمی‌شود، به معنای ناتوانی یا بی‌اثریِ دعا نیست؛ بلکه به این معناست که در آن ظرفِ خاص، مصلحتِ برتر در صبر، تسلیم یا شهادت بوده است.
نتیجه:
اولیای الهی خود را در مسیر اجرای مشیت بالغه الهی می‌دانند و هیچ‌گاه از دعا غافل نبودند، اما خواسته‌ی قلبی‌شان همواره «رضای الهی» بوده است، نه صرفاً خواسته‌های شخصی.

✍جواد حیدری

#عقاید #پاسخ_به_شبهات #اهل_بیت #سنت_الهی #قضا_و_قدر

🇮🇷کانال رسمی استاد جواد حیدری👇
https://etaa.com/joinchat/4071489550C59c970ae1b